Ewa Kociuba – prace autorskie

Punktem wyjścia były techniki dawnych mistrzów, ale owocem moich własnych poszukiwań artystycznych są formy nowe, bazujące na technikach własnych w których najlepiej będzie mi wyrazić siebie. Lubię poszukiwania w sztuce, chętnie bawię się technikami i technologiami. Moja sztuka – jak ja – żyje i rozwija się.

Wystawy indywidualne:
„Spadź” – Podkarpacka Fundacja Rozwoju Kultury, Sanok, 2022 r.;
„Moja Droga” – Galeria Oranżeria, Kielce, 2023 r.

Wystawy zbiorowe:
“Retrospekcja” – Podkarpacka Fundacja Rozwoju Kultury, Sanok, 2023 r.;
“Jagodowe pola sztuki” – Galeria Sanockiego Domu Kultury w Sanoku, 2023 r.
“Art and Science 5 – Art of Apoptosis”:
Galeria Biura Wystaw Artystycznych w Rzeszowie, 2023 r.,
Galeria Łaźnia – Radom 2023 r.
Sali wystawowa Instytutu Biologii Doświadczalnej im. M. Nenckiego PAN w Warszawie.
„Obraz, Rysunek, Grafika, Rzeźba roku 2023/2022” – wystawa pokonkursowa w Galerii Biura Wystaw Artystycznych w Rzeszowie, 2023 r.

Udział w projektach i sympozjach:
„Jagodowe Pola Sztuki” – 2022r. plener malarski w Załużu, zwieńczony wystawą w 2023 r. 
“Art and Science 5 – Art of Apoptosis” – sympozjum artystyczno – naukowe organizowane przez Instytut Sztuk Pięknych UR i Instytut Nenckiego PAN.

Teksty literackie:
Eseje z zakresu sztuki, interpretacji dzieł, zagadnień dotyczących dawnych technik i technologii – “Blog” Pracowni Temper.

Publikacje:
Tekst w katalogu wystawy Antoniego Nikla, Marka Olszyńskiego i Tadeusza Wiktora “Porozumienie”,  mającej miejsce w Galerii “Dom Praczki” w Kielcach w 2023 r.
Teksty w katalogu wystawy “Jagodowe Pola Sztuki” (pamięci Marleny Makiel Hędrzak i Krzysztofa Woźniaka), Galerii Sanockiego Domu Kultury w Sanoku, 2023 r.

Cykl: "Los"

Nie to jest ważne, co się ukazuje, lecz to, co jest ukryte… Jeszcze inaczej: ważne jest to, co ukazuje się naszej duszy, a nie to, co widzą nasze oczy i co możemy nazwać. Wydaje mi się, można to próbować przekazać za pomocą sztuki, szukając po omacku takiej wizji, obrazu, kombinacji dźwięków, który nagle wytwarza w nas samych jakby słabe echo tych momentów, w których dane nam było doznawać w sobie tego co nienazwane. „Odnaleźć w sercu i pod powiekami” rozmowa Zdzisława Beksińskiego i Henryka Brzozowskiego

Cykl: "Art of Apoptosis"

Prace powstały w ramach Projektu 5th Art & Science „Sztuka Apoptozy – Art of Apoptosis” organizowanego przez Instytut Sztuk Pięknych UR i Instytut Nenckiego PAN. IDEA projektu Sztuka apoptozy. Apoptoza to naturalny proces programowanej śmierci komórki. Apoptoza jest zjawiskiem pozwalającym na usunięcie nieprawidłowych albo uszkodzonych i zużytych komórek z organizmu na drodze ich samobójczej śmierci dla dobra organizmu. Mówiąc inaczej proces ten, to podlegająca kontroli destrukcja własnych komórek w organizmie wielokomórkowym. Na miejsce uszkodzonych lub niepotrzebnych komórek powstają nowe.

Cykl: "Ars Mortis"

Wieczne odpoczywanie racz im dać Panie… Utraconym osobom, marzeniom, tożsamościom, nadziejom, wyobrażeniom o świecie. Nawet potrzebom, na ktorych realizację nie starczyło przestrzeni, energii, czy możliwości.  Jeśliby pomyśleć, że wszystko jest energią, także myśli i uczucia, to nie bezpodstawne wydaje się założenie, że mają także swoją masę, gęstość, strukturę i wagę. Każda żałoba potrzebuje zamknięcia, zdjęcia z siebie, odklejenia i pożegnania. Można tak… Wszystkie żałoby niedokończone na tony ważone. Gęste, lepkie, czarne. Zamknąć szczelnie w obiekcie. Ukochać, pożegnać czule, odegnać. Potrzeba.

Cykl: "Wilki Pasterskie"

Wewnątrz mnie toczy walkę sześć wilków:
– pierwszy chce wytarzać się w trawie i uciąć sobie drzemkę,
– drugi chce rozwiesić pranie,
– trzeci chce zjeść całe opakowanie fistaszków,
– czwarty chce pracować,
– piąty łapać króliczki z październikowego słońca,
– szósty chce się bawić nowymi farbami i papierami,
Czy wszystkie wilki dziś wygrały? Być może.

Cykl: “Transformacje”

Inspirują mnie także znane motywy malarskie, jak np. historia Marii Magdaleny i nadpisany na nią kulturowo koncept pokuty, chłosty i ofiary.

Cykl: "Spadź"

Według definicji biologicznej to inaczej rosa miodowa – słodka ciecz, składająca się z soków roślinnych, wypływających z komórek uszkodzonych przez owady.

Cykl: "Fairytales"

Ufam baśniom i legendom, podziwiam wielowiekową mądrość w nich zawartą. Czerpię z nich wiedzę oraz inspirację do przemyśleń i dyskusji na temat ludzkiej natury, a także rozważań nad własną tożsamością. Inspirują mnie ludowe środki wyrazu, techniki oraz materiały, jak w tym przypadku makatka ścienna. Ten obraz jest jednym z obiektów / artefaktów, które nazywam moimi “źródłami mocy”. Wyobrażam sobie, jak z nich wzrastają moje siły życiowe i kreatywne. Dziecięce myślenie magiczne to dla mnie umiejętność równie cenna, jak chodzenie po wodzie. Pielęgnuję ją jako akcelerator wszelkiej zmiany i progresu.

Cykl: "Duchy"

„Duchy” dialog z przeszłością, który toczę na podobraziach i wewnątrz mnie, by lepiej zrozumieć teraźniejszość. Eksploruję temat traum historycznych.
Szukam odpowiedzi na pytanie, w jaki sposób takie doświadczenia mogą stanowić źródło siły?

No items added yet.